Member details
Gebruikersnaam
Wachtwoord
 
Wachtwoord vergeten?
 
 

 

onze hond

19 jun 2009, 21:31

We vonden hem de mooiste en stoerste! Nou en stoer was ie zeker onze macho-Loeka......dus reden we naar huis met Loeka op de achterbank....hij viel al heel snel in een heerlijke slaap....alles leek goed te komen met deze uit een Frans asiel afkomstige Labrador x bull-terrier.Net 1 jaar was ie.
We zagen het al helemaal voor ons; lekker spelen, wandelen en knuffelen met deze stoere, maar o zo aanhankelijke patser.
Eerst een paar dagen lekker thuis een beetje wennen, vooral kismo de kat moest wennen.
Ik zal nooit mijn eerste dagje werken vergeten.Een beetje naief lieten we Loeka alleen thuis.Ik ging dan tussendoor even naar huis om te kijken hoe het ging....en nu kan ik er om lachen maar toen even helemaal niet...al onze schoenen (en dat waren er erg veel) lagen door het hele huis!!!Van sommige schoenen waren gedeeltes helemaal weg dus keken we bij het uitlaten aandachtig of we iets in zijn poep herkenden wat op een schoen leek.We hebben het meeste nooit terug gevonden en sommige delen op hele rare plekken, zoals in een hoekje achter de bank waarvan je je afvroeg hoe dat daar in hemelsnaam terecht was gekomen.Ik heb alles wat er aan schoen over was snel in de wc gelegd...die deur kon dicht, zo daar kon ie niet meer aankomen!
Maar natuurlijk nog wel aan de theedoek, de ovenwant, een kussen of een deken of de post of die ene slipper die er toch nog lag.We negeerden het...zorgden er voor dat ie zo min mogelijk kon slopen en als we thuis waren leerden we hem waar hij wel en niet op mocht knabbelen (=woest verscheuren).
Maar goed.....voor alles was wel een oplossing dus zaten we niet met onze handen in het haar; we kochten een buitenbrievenbus en op marktplaats zagen we een bench te koop staan...hij vond het meteen heerlijk en beschouwde het dan ook al snel als ZIJN plek.We hadden daar lekker een oud dekbedje van ons ingelegd, leek ons wel fijn voor hem....oeps....foutje want dat is tuurlijk ook erg leuk om te slopen...zat ie daar helemaal in de pluus...hij leek onder het zeepsop te zittenMaar ook daar was weer een oplossing voor (gelukkig ben ik aardig creatief hahhahha) dus had ik door dat ie niet van fleece dekens hield, althans niet om op te kauwen en aan te trekken...wel om zich heerlijk in te nestelen; voor het slapen gaan zijn eigen bedje ff lekker opschudden was erg komisch om te zien en te horen.Woest ging hij dan met zijn snuit door alle dekens in zijn bench net zolang totdat het helemaal naar meneers zin was om vervolgens met een snuifende OEFFFFFF in een diepe slaap te vallen.
Een veel groter probleem kwam al snel aan het licht....als we met Loeka buiten waren merkten we dat hij erg blafte naar andere honden.Eigenlijk maakten we ons daar wel zorgen over...we vertrouwden hem niet echt...Binnen werd ie steeds liever en rustiger maar buiten des te heftiger.Daarom heb ik al na 2 weken een gedragstherapeut gebeld omdat het me wel wijs leek om hier meteen zo goed mogelijk mee om leren gaan.Zij gaf ons goeie tips om voor Loeka een duidelijke leider/baas te zijn, en raadde ons voorlopig een slipketting aan om hem wel te kunnen corrigeren wanneer hij naar andere honden wilde uitvallen.Loeka was één grote spierbundel en heel errrrrrg sterk (ik nu ook trouwens).Ook adviseerde ze ons om sowieso een gehoorzaamheidscursus te gaan doen.Oke...Loeka at na ons, ging na ons deur uit, mocht niet op de bank maar moest laag blijven, kreeg dus een minder dominante plek in huis.Loeka kon niets toen hij bij ons kwam....9 maanden later kon Loeka alles en nog veel meer...zelfs zit af en weer zit, keurig wachten op zijn eten, als we blijf zeiden bleefffffff ie zitten, hier was ook hier en plaats was plaats.Hij was perfect.....binnen.Buiten werd het steeds zorgwekkender.
Op de basiscursus deed ie het niet slecht hoewel we erg moesten opletten en we moesten hem erg kort houden, sneller dan Loeka zijn viel niet mee want hij kon als een katapult wegschieten.
Hij leerde ook hier verbazend goed, hij deed alle commando's super; volg, om, links, rechts,af, blijf, voet...maar het bleef oppassen.Bij ons in het dorp was het echt uitkijken als je een andere hond tegen kwam, of heel kort houden en stug doorlopen of HOP omkeren, voor FOEI leek ie totaal gevoelloos...buiten dan, binnen werd ie steeds meer de meest perfecte hond die je je maar kan wensen.Hij was zo komisch...met z'n koppie helemaal scheef als je zei "gaan we wat lekkers halen"?
Ik ben boeken gaan lezen over agressieproblemen, clickertraining gaan proberen, homeopatische medicijnen, streng, negeren, zonder slipketting, met slipketting, zo'n lekkere nylabone waar ie zich op kon uitleven.....pfffff alles stond in het teken van Loeka.We wilden zo graag lekker met hem naar buiten maar het leek wel steeds onmogelijker.Het werd zelfs wat grimmiger....het leek er steeds meer op dat Loeka niet alleen honden wilden wegjagen maar we hadden toch wel het vermoeden dat het echt op flink bijten aan zou kunnen komen.Als de meiden met hem naar buiten gingen zeiden we altijd....let heel goed op en zie je een andere hond dan keer je maar om! Maar ook wij zeiden tegen elkaar als we Loeka gingen uitlaten "doe je voorzichtig"?Veel mensen zeiden....."joh, laat hem lekker los er gebeurd vast niks", maar dat voelde absoluut niet goed! We durfden dat ook echt niet te doen en deden het ook niet.Er was meer aan de hand dan een beetje dominatieprolemen tav andere honden.Voor kinderen was ie super lief, mijn neefje van 6 kon het balletje zo uit z'n bek halen.
Op een dag gebeurde dat waar we al zo bang voor waren een klein brutaal hondje kwam erg dichtbij en sprong zo'n beetje in z'n bek...Loeka begon meteen met het arme beestje te schudden.Gelukkig liet ie snel genoeg weer los.....het liep redelijk af....maar toch...de schrik zat er nu echt in.Dachten we......Nog geen 2 weken later...langs een schutting, deur open...er komt een hond naar buiten en rangkedeng een afschuwelijk hondengevecht!!!!Het was heel heel heel erg en het duurde minuten voordat ze los waren.
Voor ons was dit de limit!
Hoe verdrietig en rot en wat al niet meer ...wij konden Loeka niet houden.Misschien waren we niet streng of hondkundig genoeg voor dit zware kaliber...
We belden naar verschillende dierenasiels; de één nam Loeka niet aan omdat we niet in de regio woonden, de ander was vol en weer een ander zou terug bellen....er gebeurde niets...waarschijnlijk zaten ze niet echt te wachten op een hond zoals deze.Ondertussen kreeg ik het spaans benauwd van de gedachte dat Loeka misschien wel de rest van zijn leven in een asiel zou zitten.....tussen de andere honden....een hel leek me dat voor hem.Ik ging weer op onderzoek...en kwam bij een speciale anti-agressiecursus uit.Loeka zou eerst getest worden op zijn gedrag en naar aanleiding daatvan zouden de mogelijkheden besproken worden.Ik vond dat Loeka het zo waard was om tot het uiterste te gaan in de hoop dat we buiten meer contact met hem zouden krijgen en dat we in de toekomst normaal langs een andere hond konden lopen.Hij was zo ontzettend grappig en lief binnen.Hij is ook zelfs een keer meegeweest naar een feestje...hij danste lekker mee en toen ie het zat was ging ie op de bank liggen slapen.....zo heerlijk relaxt.Zolang er maar geen andere honden in de buurt waren was alles helemaal perfect en gezellig!
Uit de test bleek dat Loeka geen enkele rem had om niet naar een andere hond te gaan.Het doel was de aanval opzich.Maarrrrr....Loeka leek toch wel interesse te hebben voor wat lekkers als er een andere hond in de buurt was, weliswaar met moeite maar dat maakte wel dat ie "trainbaar" leek.Begin maart begonnen we aan deze hele intensieve cursus.De bedoeling was dat Loeka zijn gewone voer ging verdienen.Wanneer hij het goed deed verdiende hij voer, deed hij het niet dan raakte hij kwijt.Zo werd Loeka afhankelijker van ons en gemotiveerder om z'n best te doen.In het kort kan ik zeggen dat Loeka alle oefeningen helemaal perfect deed, hij keek keurig naar ons op als we buiten liepen en "let op"zeiden.We konden hem op deze maniet echt alles leren, zelfs de krant brengen, echt alles.....maar niet als hij een andere hond zag of alleen al rook.Helemaal gefixeerd op die hond was ie dan...en hij zag of rook geen enkel brokje meer...zelfs geen lekker vers frolicje!
Begin juni waren we klaar met de cursus.....en de uitkomst was dat waar we al bang voor waren....Loeka heeft een foutje in z'n hersenprogrammering....maar wel een heel gevaarlijk foutje, niet voor mensen daar was ie dol op, maar andere honden riepen een soort "kill" in hem op....
We hebben alles geprobeerd, zijn heel ver gegaan in alles proberen om het er maar uit te krijgen, maar het was nooit gelukt.....en op een dag was het afschuwelijk mis gegaan, dan waren er 2 honden dood; Loeka en zijn slachtoffer.Uit dierenliefde hebben we besloten (samen met de dierenarts, trainer en gedragsdeskundige )om Loeka te laten inslapen.....Ik hoop dat alle hondjes in de dierenhemel je een dikke knuffel zullen geven en dat jij dan je bekende OEFFFFF doet, vervolgens een diepe zucht en lekker gaat liggen.....
Slaap maar lekker mijn lieve liefste Loekaatje.

 

Favoriete blogs

Links